Høvuðspartar av ozon-oyðileggingarkatalysatorum

Høvuðspartarnir í ozonniðurbrótingarkatalysatorum fevna vanliga um samansetingar av skiftismetaloxidum (so sum mangan, kopar, jarn, kobolt og nikkel), edlu metallir (so sum platin og palladium) og sjáldsom jarðevni (so sum cerium og lantan). Hesir komponentir mynda sera effektivar katalytiskar skipanir við at verða stuðlaðir á burðarevnum (so sum virknum kol, molekylsigt, aluminium ella titandioxid).

Kjarnuvirknir partar

• Umskiftismetaloxidir: Manganoxid (MnO2) er tann vanligasti ozonniðurbrótingarkatalysatorurin, og bjóðar lágan kostnað og stórt virksemi; koparoxid (CuO) og jarnoxid (Fe2O3) eru hóskandi til ávís pH-umhvørvi.
• Edlumálm: Platin (Pt) og palladium (Pd) hava ógvuliga høgan katalytiskan effektivitet men eru dýr, og verða mest nýtt í medisinskum ella há-reinsiforritum.
• Sjáldsom jarðevni: Breytiligu valenseginleikarnir hjá Cerium (Ce) økja um redox-førleikarnar og tað verður ofta brúkt saman við øðrum metalli.

Burðartilfar

• Virkt kol: Gevur eitt høgt serligt yvirflataøki men verður lætt oxiderað og tømt av ozoni.
• Molekylær sigt: Betra um ozonkontaktvirknið gjøgnum reguleraðar porur og vísa góða vatnmótstøðu.

Hjálparlutir

• Bindievni (so sum silikasol) verða nýtt til at immobilisera virknu komponentirnar.
• Co-katalysatorar (so sum wolframstatir) kunnu regulera elektronflytingarferðina.